<!doctype html public "-//w3c//dtd html 4.0 transitional//en">
<html>
<head>
   <META HTTP-EQUIV="Content-type" CONTENT="text/html; charset=iso-8859-2">
   <META NAME="description" CONTENT="Złoty Różokrzyż naucza gnostycznego procesu odbudowy pierwotnej duszy w każdym człowieku, który czuje nostalgię za swoją boską Ojczyzną...">
   <META NAME="keywords" CONTENT="Szkoła Duchowa, Złoty Różokrzyż, Gnoza, Międzynarodowa Szkoła Złotego Różokrzyża, Róża i Krzyż, Rozekruis Pers, Transfiguracja, Chrystian Różokrzyż, Ezoteryka, Antoine Gadal, Braterswo Gnostyczne, Święty Graal, Jezus Chrystus, Duch Święty, Katarzy, Lao Tse, Bóg, Makrokosmos, Mikrokosmos, Reinkarnacja, Tao Te King, Świątynia, Braterstwo Powszechne, Odrodzenie, Dusza, Poszukujący, Różokrzyż, Nauka Powszechna, gnoza, gnostyczna, gnostycyzm, transfiguracja, ezoteryczny, makrokosmos, mikrokosmos, chrześcijanstwo, alchemia, Graal, katarzy, kataryzm, reinkarnacja, duch, dusza, poszukujący, Spiritual School, Golden Rosycross, Gnosis, International School of the Golden Rosycross, Rose and Cross, Rozekruis Pers, Transfiguration, Christian Rosenkreuz, Esoteric, Antoine Gadal, Gnostic Brotherhood, Holy Grail, Jesus Christ, Holy Spirit, Cathars, Lao Tse, God, Macrocosm, Microcosm, Reincarnation, Tao Teh King, Tempel, Universal Brotherhood, Rebirth, Soul, Seeker, Rosycross, Universal Doctrine, gnosis, gnostic, gnosticism, transfiguration, esoteric, macrocosmos, microcosmos, christianism, alchemy, Graal, cathare, catharism, reincarnation, spirit, soul, seeker">
   <META NAME="author" CONTENT="Lectorium Rosicrucianum">
   <META NAME="Language" CONTENT="pl">
   <title>Rozekruis Pers - Wydawnictwo</title>
   
   <STYLE TYPE="text/css">
<!--

DIV.calosc {text-align=center;text-decoration:none; font-family: "Bookman Old Style";}

DIV.naglowek {margin-top:0cm;margin-right:46.2pt;margin-bottom:
0cm;margin-left:27.15pt;margin-bottom:.0001pt;line-height:150%;tab-stops:986.45pt;
background:#E6E6E6}

DIV.tytulwiersza {font-size:14.0pt; font-family: "Bookman Old Style";margin-left:253.4pt;}

DIV.wiersz {font-family:"Bookman Old Style"; font-style: "italic" ;margin-left:253.4pt;}

a:link	{color:blue; 	text-decoration:underline;	text-underline:single;}
a:visited 	{color:purple;	text-decoration:underline;	text-underline:single;}

tekst1 {font-family:"Bookman Old Style"; color:black;}
span.naglowek {font-family:"Bookman Old Style"; font-weight:bold; color:windowtext;}
span.tytul {font-family:"Bookman Old Style"; color:windowtext;}
span.pentagram {font-family:"Bookman Old Style"; font-style:"italic"; font-size:10pt;}


 /* Font Definitions */
 @font-face
	{font-family:Helvetica;
	panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4;}
@font-face
	{font-family:"Helvetica Light";}
@font-face
	{font-family:"Book Antiqua";
	panose-1:2 4 6 2 5 3 5 3 3 4;}
 /* Style Definitions */
 p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman";}
h1
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	page-break-after:avoid;
	font-size:13.0pt;
	font-family:"Times New Roman";}
p.MsoHeader, li.MsoHeader, div.MsoHeader
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:12.0pt;
	font-family:Helvetica;}
p.MsoCaption, li.MsoCaption, div.MsoCaption
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	text-align:center;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Helvetica Light";
	font-weight:bold;}
p.MsoBodyText, li.MsoBodyText, div.MsoBodyText
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	text-align:justify;
	font-size:13.0pt;
	font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
	{size:595.3pt 841.9pt;
	margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;}
div.Section1
	{page:Section1;}


-->
</STYLE>
   
</head>
<body bgcolor="#FFFFFF" topmargin="0" leftmargin="0" link=blue vlink=red>
&nbsp;
<table BORDER=0 CELLSPACING=0 CELLPADDING=0 >
<tr>
<td VALIGN=TOP BGCOLOR="#D5F9F7" style="border-left: thick; padding-left: 0px; padding-right: 0px">
<table BORDER=0 CELLSPACING=0 CELLPADDING=0 >
<tr>
<td ALIGN=CENTER VALIGN=TOP NOWRAP BGCOLOR="#D5F9F7">
<br>&nbsp;
<br>&nbsp;
<p><a href="../po_rkp_01.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/wydawnictwo1.gif" ALT="Wydawnictwo" VSPACE=5 NOSAVE BORDER=0></a>&nbsp;
<br><a href="../po_rkp_02.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/ksiazki1.gif" ALT="Książki" VSPACE=5 NOSAVE BORDER=0></a>&nbsp;
<br><a href="pentagram.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/artykuly1.gif" ALT="Artykuły" VSPACE=5 NOSAVE BORDER=0></a>&nbsp;
<center><a href="../po_rkp_04.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/informacja1.gif" ALT="Informacje" VSPACE=5 NOSAVE BORDER=0></a>&nbsp;
<br>
<A HREF="tematy.htm"><IMG SRC="../pl/przyciski/tematy-2.gif" ALT="Artykuly" VSPACE=5 NOSAVE BORDER=0></A>&nbsp;

</center>
</td>
</tr>
</table>
&nbsp;</td>

<td VALIGN=TOP>
<table BORDER=0 WIDTH="100%" >
<tr>
<td></td>

<td WIDTH="100%"><a href="../index.htm" target><img SRC="../pl/obrazki/combi2.jpg" ALT="Lectorium Rosicrucianum" NOSAVE height=49 width=462 border=0></a></td>
</tr>

<tr>
<td></td>

<td VALIGN=TOP NOWRAP WIDTH="100%">
<a href="../index.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/lr1.gif" ALT="Lectorium Rosicrucianum" VSPACE=7 NOSAVE BORDER=0></a>
<a href="../po_rkp_01.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/rozekruispers2.gif" ALT="Rosekruis Pers" VSPACE=7 NOSAVE BORDER=0></a>
<a href="../pl/act_01.htm" target><img SRC="../pl/przyciski/aktywnosc1.gif" ALT="Aktywności" VSPACE=7 NOSAVE BORDER=0></a>
</td>
</tr>

<tr>
<td>&nbsp;</td>

<td NOWRAP WIDTH="100%" BGCOLOR="#D5F9F7"><font face="Tahoma">TEKSTY -><a href="tematy.htm">TEMATY MIESIĄCA</a> -> STYCZEŃ
    2006&nbsp;</font></td>
</tr>
</table>

<table BORDER=0 CELLSPACING=4 CELLPADDING=4 >
<tr>
<td COLSPAN="2"><font face="Book Antiqua">
<TABLE>
<TR>
     <TD valign="top" align="center">
<!-- początek tekstu -->


<DIV class=Section1>
<P class=MsoCaption style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; LINE-HEIGHT: 200%"><SPAN 
style="FONT-WEIGHT: normal; FONT-SIZE: 13pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Temat 
miesiąca, styczeń 2006</SPAN></P>
<P class=MsoCaption style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; LINE-HEIGHT: 150%"><SPAN 
style="FONT-WEIGHT: normal; FONT-SIZE: 13pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoHeader 
style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; LINE-HEIGHT: 200%; TEXT-ALIGN: center" 
align=center><B><SPAN 
style="FONT-SIZE: 16pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'">„Radość”</SPAN></B></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: center" 
align=center><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Z pewnością niektórzy z Was 
otrzymali niedawno kartki z życzeniami noworocznymi: „Szczęśliwego Nowego Roku”, 
„Wiele szczęścia i&nbsp;radości w Nowym Roku”.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Nowy Rok został powitany 
fajerwerkami i petardami, w noc sylwestrową tysiące ludzi wyległy na ulice i 
place; strzelały korki od szampana, zapalano sztuczne ognie.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Co roku, po nocy 
sylwestrowej służby oczyszczania miasta sprzątają pozostałości – puste butelki, 
wypalone fajerwerki i inne śmieci…</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Być może znacie aforyzm 
pochodzący od Marii von Ebner-Eschenbach: „Gdy palą się fajerwerki, nikt nie 
spogląda w rozgwieżdżone niebo”.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">W aforyzmie tym zestawione 
są dwa krańcowo różne zjawiska. Z jednej strony jest „fajerwerk”, który krótko 
rozbłyskuje pięknymi barwami, ale z którego jednak na końcu pozostają tylko 
wypalone resztki, a z drugiej strony jest „rozgwieżdżone niebo”, które jest 
nieskończone i ciche. Jednak rozbłyskujący fajerwerk przesłania to 
niebo.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Zarówno oglądanie 
rozbłyskujących fajerwerków jak i rozgwieżdżonego nieba sprawiają nam 
przyjemność. Czujemy jednak, że chodzi tutaj o bardzo różne rodzaje 
przyjemności, czy radości. Radość – przyjemność! Nie jest łatwo przeprowadzić 
granicę między tymi pojęciami. Co przeżywamy, kiedy coś wzbudza w nas radość? 
Jakie uczucia przeżywamy, kiedy mówimy: „To sprawia mi przyjemność!”?</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Kiedy coś „nie sprawia 
przyjemności”, czy jest to wtedy złe? W naszym społeczeństwie, które określane 
jest mianem „społeczeństwa uciech”, tak się często do tego podchodzi. Kiedy coś 
nie sprawia nam przyjemności, wówczas niemalże automatycznie to odrzucamy i 
uznajemy za coś „złego”.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Kiedy szkoła nie sprawia 
przyjemności, wówczas jest uznawana za „zło konieczne”. Kiedy nauka zawodu nie 
sprawia przyjemności, wówczas młody człowiek - być może z takim właśnie 
uzasadnieniem – przerywa ją.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Kiedy przyjemność staje się 
atrybutem udanego, szczęśliwego życia, pojawia się wielka pustka, gdy tej 
przyjemności zabraknie. Ta pustka zostaje wówczas wypełniona wszelkiego rodzaju 
rozrywkami. Przy nałogowym dążeniu do rozrywki, tak jak przy każdym nałogu, głód 
nigdy nie może zostać do końca zaspokojony. Przedmiot naszego pożądania, naszego 
nałogu musi być ciągle „konsumowany” i to najlepiej w coraz większych dawkach; 
jest to studnia bez dna. Jedna rozrywka goni następną, jedna impreza następuje 
po drugiej…</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Telewizja przez większość 
społeczeństwa uznawana jest za najważniejsze z mediów i główne źródło rozrywki i 
przyjemności. Pokazuje to, jak bardzo „przyjemność” stawiana jest przez nas w 
punkcie centralnym naszego życia. W ciągu ostatnich lat można było zauważyć, że 
wypowiedzi w telewizji stają się coraz krótsze; słuchanie długich wypowiedzi 
jest męczące i „nie sprawia przyjemności”. Informacje przeradzają się w 
„infoshow”, tzn. w mieszankę widowiska, rozrywki i informacji. Informacja musi 
być łatwo zrozumiała i lekkostrawna.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">N. Postman już przed wielu 
laty mówił o tym, że „weselimy się na śmierć”. Ważną przyczynę tego upatruje w 
przemyśle rozrywkowym, w „totalnym rozrywaniu się”. W swojej książce: „Weselimy 
się na śmierć” (1985) przedstawia on, jakie są następstwa tego, kiedy w miejsce 
wysiłku, by coś poznać i zbadać, przychodzi „biznes rozrywkowy”. </SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Młody człowiek często 
silniej kształtowany jest przez telewizję i prezentowane w niej wzorce, aniżeli 
przez swoich rodziców i zewnętrzne otoczenie. Z tego powodu pragnie, dokładnie 
tak jak jego bohaterowie z seriali, nieustannie coś przeżywać. Musi się coś 
dziać i być ciekawie: napięcie i przyjemność są obowiązkowe.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Teraz skierujmy nasze 
spojrzenie na całkiem inną „radość” – na to, co Maria von Ebner Eschenbach ma na 
myśli mówiąc o „rozgwieżdżonym niebie”, którego nie widzimy, jeśli damy się 
oślepić fajerwerkami. Jak mamy to rozumieć?</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">To, co ma na myśli autorka 
aforyzmu, to uczucie pełne wymownej ciszy. Kojarzymy je z ciepłem i światłem. 
Ciepłe światło świecy jest jej bliższe, niż głośne fajerwerki. Serce może być 
wypełnione radością, może „rosnąć” z radości, albo może też, jak mówią słowa 
pewnej starej kolędy, pęknąć z radości. Tego wszystkiego nie można powiedzieć o 
przyjemności.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Czym zatem jest 
radość?</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Uczucie radości prowadzi do 
podwyższenia wibracji i odbieramy to jako szczęście. Wiedza o tym znajduje także 
odzwierciedlenie w języku potocznym. Mówimy mianowicie o radosnym uniesieniu, 
kiedy przepełnia nas radość, oraz że „jesteśmy w dołku”, kiedy tej radości w 
naszym życiu brakuje.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Jednak ta radość 
wypływająca z naszego wnętrza, której towarzyszy podwyższenie wibracji, nie jest 
trwała. Nie jest to też możliwe w świecie, który nacechowany jest ciągłą zmianą 
biegunów - od szczęścia do nieszczęścia, od zdrowia do choroby, od narodzin do 
śmierci. Zmiany nastroju są zatem nieuchronnym i codziennym doświadczeniem. Po 
radosnych doświadczeniach i przeżyciach wciąż od nowa konfrontowani jesteśmy z 
cierpieniem, własnym albo innych ludzi oraz innych stworzeń. Tak więc, zarówno 
poszukiwanie „przyjemności”, jak i trwałej „radości” jest iluzją. Czy nie ma 
zatem żadnego wyjścia?</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Czy przypominacie sobie 
końcowy chór z IX symfonii Beethovena?</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Po kilku taktach głośnej, 
przygnębiającej muzyki, męski głos solowy śpiewa: „O przyjaciele, nie te tony” i 
nawołuje wszystkich do radośniejszych tonów. Wówczas włącza się chór i śpiewa: 
„Radość, piękna iskra bogów, córa z Elizjum…”</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Schiller, autor tej ody, 
pierwotną ojczyznę tej radości nazywa „Elizjum”, lub innymi słowami rajem, 
królestwem niebios. Radość zostaje zatem opisana jako córa z raju, jako iskra z 
Elizjum, ze Świętego Królestwa. Radość, o jakiej tu mowa, przerasta jeszcze to, 
co Maria von Ebner Eschenbach opisywała jako „rozgwieżdżone niebo”. Pochodzi ona 
z innego obszaru, z nieba, które nie jest widzialne.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'">Ta radość, ta iskra z 
nieba, ta iskra bogów albo – jak też często mówimy – Iskra Boża jest źródłem 
radości, która nie potrzebuje żadnego zewnętrznego bodźca, by się pojawić i by 
działać, i nie podlega ona wpływowi wzlotów i upadków życia dialektycznego. 
Jeśli poświęcimy uwagę temu źródłu, nastawimy na nie nasze ucho – w tym celu 
musimy zamknąć je przed hałasem świata, przed fajerwerkami – wówczas stanie się 
ono źródłem cichej radości. To radość wiedzieć, że mimo całego ludzkiego 
cierpienia, to źródło istnieje, że nas ono zasila, jeśli tylko tego 
chcemy.</SPAN></P>
<P class=MsoNormal 
style="MARGIN: 0cm 66pt 0pt 72pt; LINE-HEIGHT: 150%; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN 
style="FONT-SIZE: 13pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 'Book Antiqua'"></SPAN>&nbsp;</P></DIV>


<!-- koniec tekstu -->

	 
	 </TD>
</TR>
</TABLE>



&nbsp;</font>
</td>
</tr>

</table>
&nbsp;</td>
</tr>
</table>

<HR>
<CENTER><FONT FACE="Book Antiqua"><FONT SIZE=-1>&copy; 1996-2004  <A HREF="mailto:info@zloty-rozokrzyz.org">Lectorium
Rosicrucianum</A></FONT></FONT></CENTER>

</body>
</html>
�