Temat miesiąca, maj 2007

 

Tak mówi dusza

 

 

Ukryta w każdym człowieku jądrowa dusza, która powstała z pierwotnej stwórczej siły tak przemawia do świadomości dążącej osobowości, walczącej w tej naturze o poznanie i odnowienie:

 

 

„Kochaj mnie, jaki jesteś!

 

Znam Twoją niedolę, Twe boje, udrękę Twojej duszy,

niedomagania ciała,

Znam Twoją trwożliwość, Twoje błądzenie.

A jednak mówię do Ciebie: „Daj mi swoje serce!”

Kochaj mnie, jaki jesteś.

Jeśli czekasz, aż staniesz się aniołem,

By wówczas oddać się miłości, nigdy nie będziesz mnie kochał.

Nawet jeśli jesteś trwożliwy w wypełnianiu swoich obowiązków

I w uprawianiu cnót, nawet jeśli często znów popadasz w czyny,

Których więcej popełnić nie chciałeś:

Nie pozwalam Ci nie kochać mnie.

Kochaj mnie, jaki jesteś!

 

W każdej chwili i w jakim położeniu byś się nie znajdował,

W żarliwości czy w oschłości, w wierności i niewierności.

Kochaj mnie, jaki jesteś!

Chcę miłości Twego ubogiego serca!

Jeśli bowiem czekasz, aż staniesz się doskonały,

Nigdy nie będziesz mnie kochał!

Z pewnością z czasem Cię przemienię,

Dziś jednak kocham Cię takiego, jakim jesteś,

I pragnę byś i Ty kochał mnie taki, jaki jesteś.

Chcę ujrzeć, jak z otchłani Twej marności podnosi się Twoja miłość!

 

Kocham w Tobie również Twoje słabości,

Kocham miłość ubogich i marnych.

Chcę, by od nędzarzy bez ustanku niosło się potężne wołanie:

„Ojcze, kocham Cię!”

 

Chcę wyłącznie śpiewu Twego serca.

Nie potrzebuję Twojej mądrości ani Twoich talentów.

Jedno tylko jest dla mnie ważne:

Widzieć Cię, jak pracujesz dla mnie z miłością.

 

Stoję dziś u bramy Twojego serca niczym żebrak –

Ja, Król Królów! Kołaczę i czekam! –

Spiesz by mi otworzyć! Nie wymawiaj się swoją marnością!

Gdybyś w pełni ogarnął swoje ubóstwo,

Skonałbyś z bólu.

 

Liczę na Ciebie, że podarujesz mi radość!

Nie kłopocz się tym, że nie posiadasz cnót –

Użyczę Ci swoich.

Jeśli będziesz musiał cierpieć, dam Ci siłę.

 

Pamiętaj tylko: kochaj mnie, jaki jesteś!

 

Cokolwiek miałoby się wydarzyć: nie czekaj, aż będziesz święty,

By oddać się miłości. Nigdy już byś mnie nie kochał.

 

A teraz idź!”

 

 

(Zaczerpnięte z „Ecce Mater tua” Nr. 268/Mons. Lebrun – oryginał w j. włoskim, tłumaczenie z j. niemieckiego)