Temat miesiąca, listopad 2007

 

Zaufanie

 

 

Jeżeli przyglądniemy się życiu wokoło, możemy zobaczyć, że toczy się nieustająca walka, walka pomiędzy poszczególnymi ludźmi, pomiędzy grupami ludzi, w każdym prawie miejscu - w pracy, w mediach, w rodzinie. Jest to walka o codzienny chleb, o zdrowie, o poczucie bezpieczeństwa, o władzę, o uczucia, o uznanie.

Jaka jest podstawa tej walki? Po głębszym zastanowieniu możemy stwierdzić, że jedną z podstawowych jej przyczyn jest poczucie zagrożenia: strach o życie, o życie bez bólu, strach przed życiem w samotności, strach przed krytyką, ośmieszeniem, odrzuceniem itd.

Zastanówmy się z uwagą, czy nasze działania, przeciwstawiające się owemu poczuciu strachu, dają pożądane efekty?

 
Czy nie jest tak, że gdy zdołamy uniknąć jednego zagrożenia natychmiast pojawia się następne? Czy nie mijają lata, a my wciąż, żyjąc z uczuciem strachu, czujemy się coraz bardziej zmęczeni, coraz słabsi i zrezygnowani?

Uczucie strachu i zagrożenia powoduje większe niż w zwykłej sytuacji psychiczne ukierunkowanie się na siebie, co powoduje jeszcze większe nasze cierpienie. Dlatego chcemy Wam przedstawić możliwość całkiem odmiennego zachowania.

Kiedy zagraża nam problem, spróbujmy w spokoju zrobić to, co uważamy za słuszne do wykonania w danej sytuacji, np.: przeprowadzić wyjaśniającą rozmowę, wziąć przepisane lekarstwa, wykonać zaległą pracę, odpocząć, czy zrobić jeszcze coś innego. A kiedy to już uczynimy, spróbujmy zostawić w całkowitym spokoju swoje „ja” oraz ten nierozwiązany problem i zwrócić się ze szczerą pozytywnością całkowicie i nieprzerwanie na innych. Wtedy możemy stanąć poza nami samymi. Już o nas samych nie myślimy. Wtedy nasza świadomość nie będzie stać pomiędzy nami a Braterstwem. Wtedy w czynie okazujemy zaufanie Bogu, pamiętając cytat z Biblii: „…Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie.” (Mt 6, 7–8).

 

Mamy nadzieję, że spróbujecie takiej postawy życiowej, pozostając w pełnym zaufaniu i w radości płynącej z serca.